Mikro'da Cari Risk Limiti Belirleme - Adım Adım Yaklaşım

Mikro kullanan bir işletmede "cari risk limiti belirleme" gündeme geldiyse, genellikle iki tetikleyiciden biri vardır: ya bir müşterinin bakiyesi kontrolsüz büyümüştür ya da muhasebe, satış ekibinin "abi idare et" esnekliğine kural getirmek istemektedir. İkisi de meşru — ve Mikro'nun altyapısı bu işi taşır. Bu yazıda limitin nasıl belirleneceğini (rakam tarafı) ve nasıl işletileceğini (sistem tarafı) birlikte ele alıyoruz; çünkü tecrübeyle sabit: projelerin çoğu rakamda değil, işletmede tökezler.

Rakam tarafı: limiti neye göre koyacaksınız?

Sistemden önce ticari karar gelir. Her cari için limit, şu üç veriden türetilebilir:

1. Aylık ortalama alım: Son 12 ayın ciro ortalaması (Mikro raporlarından dakikada çıkar).
2. Fiili vade: Sözleşmedeki değil, gerçekleşen ortalama ödeme süresi. 45 gün vadeyle anlaşıp 70 günde ödeyen müşterinin gerçeği 70'tir.
3. Güven katsayısı: Ödeme disiplinine göre 1,0 ile 1,5 arası bir çarpan.

Limit ≈ aylık ortalama alım × (fiili vade ÷ 30) × güven katsayısı

Örnek: ayda 300 bin TL alan, fiilen 60 günde ödeyen, disiplinli bir bayi için 300 × 2 × 1,2 ≈ 720 bin TL. Bu formül kusursuz değil ama "içimden öyle geldi" limitinden her zaman iyidir. Kavramsal arka plan için cari risk limiti rehberimize bakın.

Mikro tarafı: tanım + kontrol noktaları

Sürümünüze göre ekran adları değişebilir; kurgu üç parçadır:

Cari kartta limit: Her müşterinin cari hesap tanıtım kartında risk limiti alanları bulunur; yukarıdaki formülle bulduğunuz rakam buraya işlenir. Kritik uyarı: limitsiz bırakılan cari, sınırsız kredili cari demektir. Toplu bir kontrolle limiti boş olan aktif carileri tespit edip kapatın.

Riske dahil kalemler: Yalnızca açık hesap bakiyesi değil; portföydeki çek-senetler, verilmiş açık siparişler ve faturalanmamış irsaliyeler de müşterinin gerçek riskidir. Parametrelerde bu kalemlerin limite dahil edilmesini öneriyoruz — özellikle çek-senet. "Bakiyesi düşüktü ama elimizde dört çeki vardı" cümlesi, Türkiye'de batık hikâyelerinin klasik açılışıdır.

Evrak bazında tepki: Sipariş, irsaliye ve fatura girişinde limit aşımının ne yapacağı belirlenir: sadece uyarı mı, yoksa işlem durdurma mı? Uyarı modu pratikte hızla "okumadan geçilen pencere"ye dönüşür. Politikanız ciddiyse blokaj ya da yetkili onayı şart.

İşletme tarafı: kuralın delinme noktaları

Limit tanımlamak yetmez; kuralın sahada delinmediğinden emin olmak gerekir. Üç klasik delik:

1. Zamanlama deliği: Mikro'daki kontrol, evrak girildiğinde çalışır. Sipariş telefonla alınıp akşam işleniyorsa, kontrol mal söz verildikten saatler sonra devreye girer — iş işten geçmiştir. Kalıcı çözüm, kontrolü siparişin alındığı ana taşımaktır: Mikro entegrasyonlu B2B panelde bayi siparişini girerken sistem Mikro'daki güncel riski anlık okur; limiti dolan bayi siparişi tamamlayamaz, kartla ödeyip limitini açarak devam edebilir — ödemesi cari hesaba anında işlenir.
2. Güncellik deliği: Enflasyon ortamında iki yıl önceki limitler bugün ya anlamsız küçük ya da riskli büyüktür. Yılda bir (tercihen sezonluk işlerde sezon öncesi) toplu gözden geçirme takvime bağlanmalı — vade ve alacak yönetimi rehberinde bunun çerçevesi var.
3. İstisna deliği: "Patron dedi, geç" istisnaları kayıt dışı kaldıkça kural erir. İstisna olacaksa bile sistem üzerinden, yetkili onayıyla ve iz bırakarak olmalı.

Sonuç

Mikro'da cari risk yönetimi iki bacaklıdır: doğru rakamla tanımlanmış limit + delinmeyen kontrol noktaları. Rakamı formülle koyun, çek-senedi dahil edin, uyarıyı değil blokajı seçin — ve kontrolün sipariş anında çalıştığından emin olun. Son adımı kendi Mikro verinizle görmek için ücretsiz demo başlatabilirsiniz; 14 günlük denemede ilk "limit doldu, kartla ödedi, sipariş devam etti" akışını birlikte izleyelim.